Parvis Notre-Dame, of plein Jean-Paul-II
De Notre-Damevoorplein – Jean-Paul-II-plein is een plein in Parijs, gelegen tegenover de kathedraal Notre-Dame, op haar voorplein, dat in 2006 werd vernoemd naar paus en heilige Johannes Paulus II. Het plein ligt op het Île de la Cité en strekt zich uit over de ruimte voor de kathedraal Notre-Dame. Het herbergt ook een archeologische crypte en verschillende standbeelden, waaronder dat van Karel de Grote (Karel de Grote en zijn leudes).
Het plein kreeg zijn huidige uiterlijk tussen 1860 en 1870, in het kader van de transformaties van Parijs onder het Tweede Keizerrijk.
In de 19e eeuw werden de resten van de crypte van de kathedraal Saint-Étienne blootgelegd en vervolgens opgevuld.
Begin jaren 1910 werd een niet-uitgevoerd plan voorgesteld om een Franse tuin op het voorplein aan te leggen.
Op 11 oktober 1914 werd de kathedraal Notre-Dame van Parijs tijdens de Eerste Wereldoorlog getroffen door een Duitse luchtaanval.
Sinds 3 september 2006 draagt het plein de naam ‘Notre-Damevoorplein – Jean-Paul-II-plein’, ter ere van paus Johannes Paulus II, die op 2 april 2005 overleed. De naamsverandering werd gevierd tijdens een ceremonie georganiseerd door de gemeente Parijs, in aanwezigheid van burgemeester Bertrand Delanoë, aartsbisschop van Parijs monseigneur André Vingt-Trois, apostolisch nuntius monseigneur Fortunato Baldelli en de Parijse geestelijkheid. Deze gemeentelijke beslissing, genomen op 13 juni 2006, was niet unaniem binnen de meerderheid, waarbij sommigen er een aantasting van de seculariteit in zagen.
In juni 2022 werd het ontwerp van landschapsarchitect Bas Smets gekozen: het voorziet onder meer in de vereniging van de omgeving van de kathedraal door een aanzienlijke vergroening en de inrichting van de parkeerplaats als een binnenpromenade met activiteiten voor bezoekers, evenals een nieuwe ingang naar de crypte; de werkzaamheden zijn gepland tussen 2024 en 2027.
Voor de hoofdingang van de kathedraal stond een schandpaal, waar veroordeelden aan de galg werden gehangen. Deze uiting van de hoge rechtspraak van de bisschop van Parijs werd in 1767 vervangen door een halsijzer, dat in 1792 verdween. Vanaf deze paal vertrokken de grote wegen van Frankrijk. In 1924 werd een medaillon geplaatst om het ‘nulpunt van de Franse wegen’ te markeren, het referentiepunt vanaf waar de afstanden tussen Parijs en andere steden worden gemeten.