Théâtre La Cigale, diverse voorstellingen en concerten, modeshows
Het theater La Cigale is een café-concertzaal aan de boulevard Marguerite-de-Rochechouart, in de wijk Pigalle, aan de voet van de heuvel Montmartre. Het werd in 1887 gebouwd op de plek van de Bal de la Boule noire (1) (uit 1822) en biedt plaats aan ongeveer 1000 toeschouwers. Vanaf het begin specialiseert het zich in revues.
(1) De Boule Noire is tegenwoordig een theater met 200 plaatsen, waarvan de ingang zich eveneens bevindt aan de 120 boulevard de Rochechouart en dat grenst aan het theater La Cigale. In de oorspronkelijke goguette werd de dans ‘quadrille des Lanciers’ gelanceerd, die in de tijd van onze overgrootouders in de mode was. De huidige programmering combineert jonge talenten en gevestigde sterren, voornamelijk in de genres rock en metal.
De verschillende levens van La Cigale
De zaal wordt in 1894 vergroot door de architect Henri Grandpierre. Het plafond wordt beschilderd door Adolphe Léon Willette. Het theater verwelkomt artiesten als Mistinguett, Maurice Chevalier, Yvonne Printemps, Gaston Ouvrard, Arletty, Raimu en Max Linder. Gina Palermo maakt er in 1910 haar debuut.
In 1915 neemt Madame Rasimi, directeur van het Ba-Ta-Clan, de leiding over het etablissement over.
Na de Eerste Wereldoorlog worden er operettes, vaudevilles en futuristische avonden van Jean Cocteau opgevoerd. In 1924 wordt in de kelderverdieping een cabaret ingericht. Maar de eerste levensfase van La Cigale eindigt in 1927: de café-concertzaal sluit zijn deuren. Tijdelijk wordt het vervangen door een kleine music-hallzaal genaamd La Fourmi.
In de jaren 1940 wordt La Cigale een bioscoop, met een tijdelijke specialisatie in exploitatiefilms (B-films, sexy films, kungfu-films) en later in pornografische films.
De wedergeboorte van La Cigale
In 1987 heropent La Cigale zijn deuren met de Rita Mitsouko, dankzij Jacques Renault en Fabrice Coat, twee voormalige antiquairs en medeoprichters van de nachtclub ‘Les Bains Douches’. De zaal, omgebouwd tot een veelzijdige concertzaal, wordt gemoderniseerd en gedecoreerd door Philippe Starck. De artistieke en commerciële leiding wordt toevertrouwd aan Corinne Mimram. In januari 2007 tekent La Cigale een partnerschap met SFR en draagt het twee jaar lang de naam La Cigale SFR.
Sinds januari 2011 wordt het theater geleid door Jean-Louis Menanteau, de nieuwe algemeen directeur.
De zaal van La Cigale is rechtstreeks verbonden met het nabijgelegen theater Boule Noire. De hal en de zaal van het voormalige café-concert zijn sinds 8 december 1981 beschermd als historisch monument.
La Cigale opende in september 2013 het restaurant ‘La Cantine de la Cigale’ aan de 124 boulevard de Rochechouart. Het restaurant grenst aan het theater La Cigale. Het is niet ongebruikelijk er artiesten tegen te komen die er komen optreden, ’s middags of ’s avonds na de concerten.
Een gevarieerd programma
De Rita Mitsouko zijn in 1987 de eersten. Ook de grootste namen uit de internationale scene treden er op: Barbara Hendricks, Michel Petrucciani, Johnny Hallyday, Michel Jonasz, Red Hot Chili Peppers, David Bowie, Iggy Pop, Led Zeppelin. Daarnaast verwelkomde de zaal Julie Zenatti, Indochine, Muse, The Allman Brothers Band, Status Quo, Jeff Beck, Johnny Winter, Iggy Pop, Charles Trenet, Bonnie Tyler, Jack White, The Kills, Kim Wilde, Kylie Minogue, Noir Désir, Dido, Renaud (voor een gratis en privéconcert van 6 uur op 29 september 2007), Oasis, Radiohead, Blur, Page & Plant, Prince, Claude Nougaro, -M-, Manu Chao, Superbus, Norah Jones, The Dead Weather, Vincent Delerm (46 keer), Gaspard Proust, Eric Clapton, Metronomy, Matmatah, Vald, Shaka Ponk, enzovoort.
Binnen de groep Because Music fungeert La Cigale ook als springplank voor artiesten: Justice, Keziah Jones, Charlotte Gainsbourg, Manu Chao. De lijst wordt verlengd met het Festival des Inrockuptibles, dat meer dan 20 jaar in La Cigale plaatsvond, evenals het Factory-festival.
Maar La Cigale, een liefhebber van muziek, is ook een aanhanger van humor: Michelle Laroque en Pierre Palmade spelen er hun creatie, « Ils s’aiment ». Édouard Baer, Jamel, Guy Bedos, Florence Foresti brengen er hun sketches ten gehore. Pierre Palmade ontving in 1993 een Molière voor zijn voorstelling « Passez me voir à l’occasion » in La Cigale.
En het spektakel stopt daar niet! De mode staat er ook in het zonnetje: « Jean-Paul Gaultier » en « Comme des Garçons » transformeren het podium tot catwalk.
Natuurlijk open voor alle nieuwsgierigheden trekt de diversiteit aan voorstellingen allerlei publiek en La Cigale geniet zelfs steun van private partners (SFR, Yamaha, Fun Radio, Micromania, Red Bull).
Een ander symbool van succes: de film. Woody Allen koos de magie van de zaal om er « Minuit à Paris » op te nemen.
De zaal
Omgetoverd tot een veelzijdige auditorium is deze gemoderniseerd en ingericht door Philippe Starck.
De zaal kan tot 1.477 personen (voor staande concerten) of 954 personen (voor zittende voorstellingen) herbergen. Het parterre is uitgerust met een modulair platform dat dankzij een hydraulisch systeem kan hellen en omhoog kan worden gebracht.