Arc de Triomphe, Slag bij Austerlitz, Eerste Wereldoorlog en de Onbekende Soldaat

Arc de Triomphe, Napoleon I en de Slag bij Austerlitz. Oorsprong
De bouw van het Arc de Triomphe-monument werd door keizer Napoleon I bevolen na de Slag bij Austerlitz (tegenwoordig Slavkov u Brna, in de Tsjechische Republiek) op maandag 2 december 1805. Hij verklaarde tegenover de aanwezige Franse soldaten: « Jullie zullen pas naar huis terugkeren onder triomfboog. » De keizer verwees hiermee naar de triomfbogen die in het Romeinse Rijk werden opgericht.
Bouw van de Arc de Triomphe. Een snelle start, een lange vertraging
De werkzaamheden begonnen in 1806 (keizerlijk decreet van 18 februari 1806) en werden pas in 1836 voltooid onder het bewind van koning Lodewijk Filips.

De eerste steen, in de vorm van een schild met een inscriptie, werd gelegd op 15 augustus 1806 (voor de verjaardag van de keizer) en bedekt met een bronzen plaat om hem te beschermen.

In 1810 rezen de vier pijlers al ongeveer één meter boven de grond uit. In datzelfde jaar werd naar aanleiding van het huwelijk van Napoleon met aartshertogin Marie-Louise van Oostenrijk en zijn intocht in Parijs een levensgroot model opgetrokken met behulp van een houten frame, stucwerk en beschilderde doeken. Dit bleef lang genoeg staan zodat de prinses eronderdoor kon lopen.

Na de eerste nederlagen van Napoleon (Russische veldtocht in 1812) en de gebeurtenissen van 1814 werd de Arc de Triomphe opgetrokken tot aan de gewelven, maar de werkzaamheden werden onderbroken en vervolgens stopgezet tijdens de Restauratie.

In 1823 nam Lodewijk XVIII de bouw echter weer op. De boog herdacht toen de succesvolle expeditie naar Spanje. In 1830 nam koning Lodewijk Filips, opvolger van Karel X, Napoleons oorspronkelijke idee weer op, maar in een geest van verzoening voegde hij de legers toe die tussen 1792 en 1815 hadden gevochten.
Gekozen thema’s en inwijding van het monument
Het waren Lodewijk Filips en Adolphe Thiers (staatsman) die de thema’s en de beeldhouwers kozen: *Le Départ des volontaires*, beter bekend als *La Marseillaise*, door François Rude, en *Le Triomphe de Napoléon* door Jean-Pierre Cortot. Nog spectaculairder is de fries bovenop de Arc, onderverdeeld in twee delen: *Le Départ des armées* en *Le Retour des armées*, met een lang centraal tafereel ter ere van de natie. Deze sculpturen werden tussen 1832 en 1836 vervaardigd door de architect Guillaume-Abel Blouet.

De Arc de Triomphe de l’Étoile (zoals hij toen werd genoemd) werd ingehuldigd op 29 juli 1836. Sinds 1896 is hij een beschermd historisch monument.
Afmetingen van de Arc de Triomphe
Hij wordt beheerd door het Centre des monuments nationaux. Hij is 49,54 m hoog, 44,82 m breed en 22,21 m diep.
De hoogte van de grote boog is 29,19 m bij 14,62 m breed.
De kleine boog meet 18,68 m hoog bij 8,44 m breed.
Het monument weegt 50.000 ton, 100.000 ton inclusief de funderingen die tot 8,37 m diep reiken. De totale bouwkosten bedroegen 9.651.116 frank.

Locatie van de Arc de Triomphe en het Place Charles-de-Gaulle
De Arc de Triomphe staat in het midden van het Place Charles-de-Gaulle (voorheen Place de l’Étoile), in de 8e, 16e en 17e arrondissementen van Parijs. Hij ligt op de as en aan het westelijke uiteinde van de Avenue des Champs-Élysées, op 2,2 kilometer van de Place de la Concorde.

Het Place de l’Étoile vormt een reusachtig rond punt met twaalf avenues, die in de 19e eeuw op initiatief van baron Haussmann werden aangelegd. Deze avenues 'stralen' als een ster uit vanaf het plein, waaronder de avenue Kléber, de avenue de la Grande-Armée, de avenue de Wagram en, de bekendste, de avenue des Champs-Élysées.
De Onbekende Soldaat en het monument. De oorlog van 1914-1918
Na de Eerste Wereldoorlog ontstond het idee om een onbekende soldaat, die op het slagveld was gesneuveld, te eren namens alle legers. Op 28 januari 1921 werd het lichaam van een niet-geïdentificeerde soldaat, gekozen uit acht stoffelijke overschotten, begraven. Op zijn graf staat de inscriptie: « Ici repose un soldat français mort pour la patrie » (« Hier rust een Franse soldaat die voor het vaderland stierf »). Twee jaar later steunde minister van Oorlog André Maginot het plan om een ‘vuur van de herinnering’ te plaatsen, voor het eerst ontstoken op 11 november 1923 (de verjaardag van de wapenstilstand van 11 november 1918). Het herdenkt de gesneuvelde soldaten en gaat nooit uit: elke avond om 18.30 uur wordt het opnieuw ontstoken door veteranenverenigingen of oorlogsslachtoffers. Wat u kunt zien onder, in en op de Arc de Triomphe Het graf van de Onbekende Soldaat bevindt zich op het niveau van het Place Charles-de-Gaulle. Op enkele meters afstand, onder de Arc, ontdekt men deze symbolische plek met de eeuwige vlam en de kransen. Op hetzelfde niveau vindt men ook alle verwijzingen naar de grote veldslagen van Napoleon I, evenals de hoge en lage reliëfs die de Franse Republiek symboliseren. In de binnenkant van de pilaren van de Arc de Triomphe is sinds februari 2008 een nieuwe permanente tentoonstelling te zien, getiteld « Entre guerres et paix » (« Tussen oorlog en vrede »). Deze biedt een blik op de geschiedenis van het monument, rekening houdend met de evolutie van zijn symboliek tot op de dag van vandaag, waar de waarden van dialoog en ontmoeting prevaleren boven gewapend conflict. Een multimediale presentatie vertelt het verhaal van het monument op een hedendaagse, interactieve en speelse manier, in zeven stappen en op drie niveaus. Bezoekers kunnen hier de onafgemaakte ontwerpen ontdekken, wat verdwenen is en wat niet direct zichtbaar is (zoals het gebeeldhouwde decor). Vanaf het dakterras, op 50 meter hoogte, is het uitzicht magnifiek. Enerzijds bevindt de Arc de Triomphe zich in het centrum van Parijs en zijn sterachtige avenues, anderzijds staat het monument op een heuvel die een even indrukwekkend perspectief biedt als de Eiffeltoren, met uitzicht over heel Parijs. Hoe het monument Arc de Triomphe te bezoeken Het ‘museum’ van de Arc bevindt zich in de pilaren zelf, op de route naar de top. De ingang van de Arc de Triomphe ligt in het midden van de boog, vlak bij de eeuwige vlam van het graf van de Onbekende Soldaat. Om bij het centrale deel van het Place Charles-de-Gaulle, onder de Arc, te komen, is het VERPLICHT om door twee tunnels onder het plein te lopen, genaamd Passage du Souvenir. De ene bevindt zich aan het einde van de Champs-Élysées, de andere, diametraal tegenover, aan de avenue de la Grande-Armée. PROBEER IN GEEN GEVAL DE PLAATS OVER TE STEKEN OP HET NIVEAU VAN DE RIJBAAN, ZELFS ’S NACHTS WANNEER HET VERKEER GERING IS.